wpis z jęzorem...

...żyrafim jęzorem...
W ubiegłym roku wybrałam się na warsztaty filcowania u prawdziwej mistrzyni tej techniki Beaty Bródki. Tematem zajęć były zwierzaki. Mieliśmy wybrać sobie jakieś zwierzątko i zabrać się do zabawy. Sama nie wiedziałam co chcę robić. Jedna z dziewcząt wybrała zajączka, inna miśka, inna wilka, jeszcze inna głowę jednorożca. Ja za to przez dłuższy czas siedziałam na zajęciach zastanawiając się co właściwie chcę robić. Myślałam, myślałam no i sobie wymyśliłam - ufilcuję głowę pewnej afrykańskiej parzstokopytnej! No i porwałam się z przysłowiową motyką na słońce. No bo co jak co, ale żyrafy to ja spotykam na codzień w drodze do pracy i dokładnie wiem jak one wyglądają :). Stosunkowo mała główka na długiej, smukłej szyi, wydłużona szczęka przeżuwająca zielone liście, małe różki, uszy, czarne oczyska... No i tyle.

Wyszukałam więc jakąś uśmiechniętą żyrafkę w internecie, zrobiłam zdjęcie komórką i wpatrując się w ten mały ekranik zabrałam się z zapałem do pracy. Zapał szybko minął, bo żyrafa okazała się nie lada wyzwaniem. Po niemal 5 godzinach uderzania igiełką w kłębek włóczki, a czasem też i palce powstało takie oto "cóś". Jeszcze bez uszu, długich rzęs i łat na futrze...

Chyba najlepiej określa ją angielskie słowo "creature" ;). Koślawa, z wielkimi wyłupiastymi oczyskami, krągłymi nozdrzami, no i jęzorem różowym i długim.  Czyż nie jest zabawna? 

Pewnego dnia ją dokończę...

głowa żyrafy - hand made by ThimbleLady

świąteczne podarki... / Christmas gifts

     Większość z nas dawno już zapomniała o świętach, o trudach przygotowania, towarzyszącej im bieganinie, o smakołykach na stole. Za nami już połowa pierwszego miesiąca w nowym roku, nowe wyzwania, plany i realizacje. Pozwólcie jednak, że cofnę się nieco do świątecznych podarków. Bo tak jak nie przepadam za przedświątecznym galimatiasem czyli sprzątaniem, gotowaniem, tłumami w sklepach wykupującymi takie ilości wszystkich produktów jakby miało to starczyć co najmniej dla wygłodniałego pułku  i ubolewam nad charakterystycznymi w tym czasie korkami na ulicach, a co się z tym wiąże stresem, pośpiechem to lubię i to bardzo pieczenie pierniczków, wypisywanie kartek świątecznych, takich tradycyjnych ze znaczkiem pocztowym, no i przygotowywanie podarków pod choinkę. Lubię też te podarki wykonać sama lub przynajmniej dodać od siebie jakiś maleńki akcent – własnoręcznie wykonaną kartkę  z życzeniami, domowe pierniczki w lnianym woreczku czy zamiast papierowej torby na prezent uszyty personalizowany woreczek. Do tego też przyzwyczaiłam moich bliskich, którzy oczekują, że pojawi się coś ręcznie wykonanego.

W tym roku na takie działania miałam bardzo mało czasu i niewiele sił. Pod koniec listopada, a więc w momencie gdy czas zaczyna przyspieszać i kurczyć się niemiłosiernie dopadła mnie infekcja gigant, która mimo starań i pełnego podporządkowania lekarskim zaleceniom położyłam mnie do łóżka w towarzystwie antybiotyku. Na przygotowanie podarków zostało więc niewiele czasu.

Ale jakimś cudem udało się zrobić wszystko na czas. 

I tak dla pań uszyłam lniane torby na zakupy z kolorowymi aplikacjami i równie barwnym wnętrzem. Są sporej wielkości, wzmocnione na dole i przy uchwytach, aby dały radę unieść nawet duże obciążenie. Długość paska umożliwia noszenie w ręce lub na ramieniu.  

Pierwsza - to len w naturalny kolorze i bawełna w kolorowe zygzaki. Na froncie aplikacja w kształcie serca. Wewnątrz kieszonka.

Dla młodej mamy troszkę jasniejsza wersja z serduchową aplikacją i wnętrzem z dużą kieszonką w zakochane ptaszki. 

Torby stanowiły opakowanie dla decoupagowych chusteczników, ale te pokażę w osobnym wpisie.

Z kolei dla "panów" pod choinkę przygotowałam buteleczki z procentami w pradziwie mikołajowych ubrankach. Czerwone czapy z włóczkowymi popmonami, cieplutki płaszczyk wykończony białym futrzakiem, a na grzbiet lniany worek z odrobiną słodkich przekąsek. 

materiałowe torby na zakupy - made by ThimbleLady, 

ubranko na butelki - hand made by ThimbleLady

c.d.n.

wesołego...

No i nastały Święta...

Kochani życzę Wam na ten szczególny czas odrobiny magii, bezmiaru szczęścia, spokoju w myślach, radości w sercu, miłości w słowach i serca w czynach...

Trochę mi tęskno za mrozem szczypiącym w nos i policzki, śnieżną pierzynką okrywającą szary krajobraz, skrzypiącym śniegiem pod butami... a co mam - stukot kropli deszczu o szybę i zieleń przed oknem... oj dziwny jest ten świat...

kot trzpiot...

     A któż to sie ukrył w zielonym igliwiu? Wygląda na to, że ten dziwaczny jegomość z niecierpliwością wypatruje świąt. A tu ani śniegu, ani mrozu... Magiczna atmosfera towarzysząca temu wydarzeniu gdzieś wyparowała... Ale za to jest On. 

A któż to taki? - zapytacie.

     Pamiętacie Bartka Koniczynę  (tu) - bohatera książki dla dzieci autorstwa poznańskiej pisarki Danuty Zawadzkiej - http://www.danutazawadzka.pl/?! Uszyta przez mnie pacynka Bartka podróżuje już od kilku lat wraz z autorką po Polsce. Odwiedzają liczne targi i spotykają się z małymi czytelnikami na spotkaniach autorskich. Bartek wzbudza spore zainteresowanie. Dzieci witają się z nim, potrząsają barwną czuprynę a nawet przybijają piętkę. 

     Dziś przedstawiam Wam kolejną bajkową postać - bohatera najnowszej książeczki Danuty Zawadzkiej  "Rymowane opowieści o niezwykle śmiesznej treści" - Kota Maurycego - https://www.facebook.com/Danuta-Zawadzka-144092418976957/… Jest niebieski, pręgowany i lubi wylegiwać się w zabawnej pozycji.

Bartek w moim wykonaniu to pacynka, z kolei kot Maurycy to filcowa broszka. Przypieta do swetra czy żakietu autorki przyciąga uwagę czytelników.

Potrzebowałam na niego blisko 20 g włóczki czesankowej, kawałek filcu na języczek, włosie z miotły do zamiatania na wąsiska i zapięcie do broszki. No jeszcze trochę czasu. Tzn troszkę więcej czasu niż się spodziewałam, ponieważ nigdzie  nie mogłam znaleźć odpowiedniego koloru wełny zgrzebnej. Miałam tylko czesankową, a ta w filcowaniu na sucho wymaga zdecydowanie więcej zaangażowania zarówo czasu jak i energii. 

Z tego co wiem Maurycy już pojawił się na pierwszych spotkaniach z nowymi czytelnikami i zaskarbił sobie ich przychylność. Moja radość tym większa, że nie tylko przypadł do gustu autorce, ale i przede wszystkim tym, dla których ta postać została wymyślona.

Kot Maurycy - postać bajkowa hand made by ThimbleLady

czarna sukienka z jerseyu.../ black knitted dress...

     Na galowo…

biała bluzka i czarna sukienka – można rzec - klasyka gatunku. W dzieciństwie ten zestaw kolorów kojarzył mi się ze szkolnym apelem na rozpoczęcie i zakończenie roku, z dniem patrona czy nauczyciela. Później to połączenie stało się dla mnie absolutna podstawą do pracy, na uczelnię, na wieczorne wyjście…  Muszę przyznać, że eksploatowałam go namiętnie przez długie lata. Zresztą nadal często zdarza mi się sięgać po ten uniwersalny zestaw kolorów.

W mojej szafie nadal w przewadze są czarne spodnie, sukienka, spódnice, tuniki, bluzki czy swetry. Obowiązkowo też czarne buty - od sandałków po kozaki, czarny płaszcz, szal i rękawiczki. Do tego ulubione białe bluzki – koszulowe i wygodne bawełniane, na lato białe, lniane spodnie i długa sukienka.
     Pierwszą czarną sukienkę z jerseyu uszyłam sobie jakieś 4 lata temu i pokazywałam ją tu. Wbrew moim oczekiwaniom, a może bardziej pobożnym życzeniom -  gatunek materii okazał się kiepskiej jakości i po krótkim czasie użytkowania okrutnie się zmechacił, przez co sukienka wyglądała bardzo nieestetycznie. Ale polubiłam ten fason i wygodę jaką daje lekko elastyczna materia. A ponieważ jesień to czas moich urodzin, imienin i rocznicy bloga (to już pond 6 lat) postanowiłam z tej okazji uszyć sobie kolejną czarną kieckę. Jednak tym razem z lepszego gatunku jerseyu – tzn tak mnie zapewniano przy zakupie dzianiny. Ostatecznie oczywiście to czas pokaże jak będzie się sprawował, ale w dotyku wydaje się być lepszy.

Sukienka ma kształt litery A – dopasowane ramiona i lekko rozkloszowany dół. Składa się z 6 elementów – 2 części tyłu, 1 części przodu, 2 mini rękawów i obłożenia szyi. Jest na tyle szeroka, że nie potrzebne było zapięcie – zamek czy guziki, ale na tyle dopasowana abym nie wyglądała w niej jak w worku.  Jest nieco dłuższa niż ta z przed 4 lat – sięga nieco powyżej kolan.

Zestaw ten stanowi tło do podarku urodzinowego – zegarka w kształcie maszyny do szycia. Prawda, że urokliwy podarek dla pasjonatki szycia?!

 jerseyowa sukienka - made by ThimbleLady

Wisior z zegarkiem  - podarunek - nn

Buty - Maxoni